Τρίτη 12 Αυγούστου 2008

Χωρισμος του κρατους απο την Κυβερνηση


Αποφάσισα σημερα να ανεβάσω σαν post, ενα αρθρο απο τις επιφυλιδες του Χρηστου Γιανναρα, οπως αυτο δημοσιευτηκε στην Καθημερινη της Κυριακης 10/08/08.

Το θεωρω αξιολογο.Ο επιλογος του, ειναι μια συγκλονιστικη κραυγη αγωνιας ενος ανθρωπου του πνευματος, ο οποιος χρονια τωρα, πασχιζει να αφυπνισει ενα λαο απο την ναρκοληψια της παρακμης του...Το παραθετω αυτουσιο (κλικ στον τιτλο σας παραπεμπει στο πρωτοτυπο)

Χωρισμός του κράτους από την κυβέρνηση
Tου Xρηστου Γιανναρα
Οταν οι πολίτες των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης προσέρχονται στις κάλπες, είναι για να εκλέξουν κυβέρνηση που θα διαχειριστεί τη λειτουργία του κράτους σε διάστημα συγκεκριμένων ετών. Το κράτος υπάρχει, λειτουργεί, η εκάστοτε κυβέρνηση απλώς διαχειρίζεται τη λειτουργία του, την κατευθύνει στους προγραμματισμούς της στόχους που ο λαός ενέκρινε - επέλεξε με την ψήφο του.


Μόνο στην Ελλάδα ψηφίζουμε στις εκλογές όχι κυβέρνηση που θα διαχειριστεί τη λειτουργία του κράτους, αλλά αρχηγό-σωτήρα που θα συγκροτήσει κράτος, θα το κάνει να λειτουργήσει, θα «επανιδρύσει» το κράτος. Είναι η εναγώνια προσδοκία μας από την εποχή του Καποδίστρια και συνεχίζεται ακόμα: Να βρεθεί ηγέτης που να φτιάξει κράτος και για μας του Ελληνες, θεσμούς, λειτουργίες κοινωνικού σώματος στην Ελλάδα. Εκατόν ογδόντα χρόνια τώρα ψηφίζουμε με την ελπίδα μήπως και γίνει το θαύμα.


Το αυτονόητο για τους άλλους θα είναι θαύμα για μας. Να αποκτήσουμε υπουργεία, δημόσιους οργανισμούς, υπηρεσίες κοινής ωφέλειας που να λειτουργούν, να υπηρετούν τις κοινές ανάγκες. Να είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι κοινωνικοί λειτουργοί, όχι συνδικαλισμένα παράσιτα, εκβιαστές του πολίτη. Τα νοσοκομεία, τα σχολειά, οι κοινωνικές ασφαλίσεις, η δημόσια τάξη, τα τρένα, τα λιμάνια, η είσπραξη των φόρων να λειτουργούν αυτοδύναμα και αποτελεσματικά όποια κυβέρνηση κι αν βρίσκεται στην εξουσία. Να μην εξαρτάται η λειτουργία και η στελέχωση του κράτους από την κυβέρνηση, να χωριστεί το κράτος από την κυβέρνηση.


Στην Ελλάδα, το κάθε κόμμα που γίνεται κυβέρνηση παραδίδει θεσμούς και λειτουργίες στα στίφη ενός υπόκοσμου κομματικών «ημετέρων» που καιροφυλαχτούν να διαγουμίσουν την κοινωνική περιουσία, να ηδονιστούν με την αυθαιρεσία του εξουσιαστή. Γνωστά και χιλιοειπωμένα όλα αυτά, όμως δεύτερη πολιτική δύναμη στη χώρα, «αξιωματική αντιπολίτευση», παραμένει με την ψήφο των εμπαιγμένων πολιτών, το κόμμα που κατάργησε και το τελευταίο ίχνος λειτουργικής αυτοδυναμίας του κρατικού μηχανισμού: Το ΠΑΣΟΚ ακύρωσε τον θεσμό των Γενικών Διευθυντών στα υπουργεία και ισοπέδωσε την υπαλληλική ιεραρχία εγκαθιστώντας σμήνη χρυσοπληρωμένων κομματανθρώπων ως υπουργικών «συμβούλων». Και ο λαός επιβραβεύει αυτόν τον φασιστοειδή κομματικό ολοκληρωτισμό διατηρώντας στο πολιτικό προσκήνιο τους αυτουργούς. Ο ίδιος λαός χαρίζει δεύτερη τετραετία σε μια κυβέρνηση που υποσχέθηκε «επανίδρυση του κράτος», του διαλυμένου από εικοσάχρονη φαυλότητα, ενώ δεν έκαναν τίποτε άλλο οι επανεκλεγέντες από το να στήσουν τη δική τους φαυλεπίφαυλη, αναιδέστατη καμαρίλα.


Ποιος θα μπορούσε να πραγματοποιήσει τον χωρισμό της κυβέρνησης από το κράτος στην Ελλάδα;
Από τα πολιτικά κόμματα είναι παρανοϊκό να περιμένουμε τέτοια πρωτοβουλία. Τα δύο λεγόμενα «κόμματα εξουσίας» απέδειξαν επανειλημμένα ότι λειτουργούν μόνο με τη λογική και τον στόχο να συγκροτούν διαδοχικά το δικό του κομματικό το καθένα κράτος. Τα δε δύο του μεταπρατικού μαρξισμού κόμματα συντηρούν την ιδεολογία (και τη νοοτροπία και τις πρακτικές) που γέννησαν την ύβρι, το κομματικό κράτος.


Για να γίνει ο χωρισμός της κυβέρνησης από το κράτος χρειαζόμαστε καινούργιο Σύνταγμα, επομένως σύγκληση Συντακτικής Συνέλευσης που θα δώσει στη χώρα νέο καταστατικό χάρτη, αναιρετικό των προϋποθέσεων της κομματοκρατίας. Αν εμφανιστεί ένα καινούργιο κόμμα που θα επαγγελθεί αυτή τη σύγκληση Συντακτικής Συνέλευσης και θα περιμένει, μέσα στο πλαίσιο του σημερινού τρόπου εκλογικής διαδικασίας, την ψήφο του λαού για να πραγματοποιήσει τον στόχο του, σίγουρα θα πρόκειται για σύμπραξη ιδεόληπτων αφελών: Είναι λογικά και πραγματικά αδύνατο να επιτρέψει η κομματοκρατία (παντοδύναμο σήμερα και ολοκληρωτικών μεθόδων καθεστώς) την επιβίωση σοβαρού πολιτικού σχήματος που να την υπονομεύσει. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να εξουδετερωθεί ένα τέτοιο εγχείρημα και ο αποτελεσματικότερος είναι η διακωμώδησή του.


Αλλά και να γινόταν δυνατό να φτάσουμε θαυματουργικά στο στάδιο να μπορεί να συγκληθεί συντακτική καινούργιου Συντάγματος εθνοσυνέλευση, πώς θα επιλέγονταν τα μέλη της; Η προσφυγή σε κάλπες είναι μέθοδος εντελώς, μα εντελώς αφερέγγυα σήμερα. Η ελλαδική κοινωνία αποδείχνει σταθερά και κατά συρροήν ότι δεν μπορεί να ξεχωρίσει ποιότητες, να εκτιμήσει την ανθρώπινη αξιοσύνη και ωριμότητα. Θα έστελνε σε μια Συντακτική Εθνοσυνέλευση ηθοποιούς και πάλι των τηλεοπτικών σίριαλ, μπασκετμπολίστες, προπονητές, εκφωνητές του ποδοσφαίρου στο ραδιόφωνο, λαϊκές τραγουδίστριες. Οσο τα τηλεοπτικά κανάλια παραμένουν έξω από κάθε κοινωνικό έλεγχο, όργανα χειραγώγησης της ελλαδικής κοινωνίας από οργανωμένα, διαπλεκόμενα με την κομματοκρατία συμφέροντα, κάθε εκλογική διαδικασία θα είναι φενάκη. Μην ξεχνάμε ότι η ελλαδική κοινωνία έχει ένα απελπιστικά μεγάλο ποσοστό λειτουργικώς αναλφαβήτων. Και φαινόμενα εξηλιθίωσης μεγάλων μαζών πληθυσμού εφιαλτικά.


Ενα καινούργιο Γουδί (βραχυχρόνιο μεταπολιτευτικό κίνημα και όχι πραξικόπημα δικτατορίας στρατιωτικών) αποκλείεται: Θα έθετε αμέσως την Ελλάδα εκτός Ευρωπαϊκής Ενωσης συνεπιφέροντας κατάρρευση κάθε κρατικής λειτουργίας. Και επιπλέον, το μέσο επίπεδο καλλιέργειας και οξύνοιας των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων μοιάζει, στις δημόσιες εκφάνσεις του, πολύ χαμηλό. Δεν μπορούν πια οι στρατιωτικοί να πυροδοτήσουν και να εκφράσουν κοινωνική έκρηξη.


Το τελευταίο ενδεχόμενο για μεταπολιτευτική αλλαγή είναι μια εθνική καταστροφή: Να επιβάλει η Υπερδύναμη ένα καινούργιο μακεδονικό Κόσοβο με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη ή να προσαρτήσει η Τουρκία τη δυτική Θράκη και τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Τότε ίσως συμβεί η κοινωνική έκρηξη που θα στείλει στο σπίτι τους (ή στον Κορυδαλλό) τις σημερινές, εγκληματικής ιδιοτέλειας και αηδιαστικής φαυλότητας πολιτικές «δυνάμεις» και θα προκύψει Συντακτική Εθνοσυνέλευση, καινούργιο Σύνταγμα, κράτος χωρισμένο από την κυβέρνηση.
Υπάρχει κάτι χειρότερο από το να πεθάνει ιστορικά ένας λαός: Να νομίζει ότι ζει παρακολουθώντας καθημερινά, για κάποιες δεκαετίες, την κηδεία του.

Δευτέρα 4 Αυγούστου 2008

Μαθημα Ανθρωπιας


Τοσο σαν Ανθρωπος οσο και σαν γιατρός δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ με θαυμασμό και δέος στον Ολιβερ Ζαμιτ, τραγικό Πατερα του 20χρονου Αυστραλού Ντουζον Ζαμιτ . Αυτού του παιδιου που ηρθε ως επισκέπτης στη χωρά μας, θέλοντας να χαρεί τις διακοπές του εδώ... to live his myth in Greece...και που τόσο άδικα -δολοφονήθηκε- από αυτά τα υποκείμενα που αντιλαμβάνονται εαυτούς ως "προστάτες"...
Αυτού του ανθρώπου, που χωρίς να το επιδειωξει βρέθηκε πρωταγωνιστής αρχαίας τραγωδίας. Προβαίνων σε "πράξη σπουδαία και τελειαν", πράξη μεγίστης αγάπης, απεφάσισε να δωρίσει ζωή σε τέσσερις ανθρώπους. Τέσσερις απελπισμένους συνανθρώπους του, κι ας προέρχονταν από την χώρα που "δολοφόνησε" το γιο του.... Δεν έκανε καν λόγο για εκδίκηση, ζήτησε απλά δικαιοσύνη...

Μιλώντας για τη δωρεά οργάνων του παιδιού του σε τέσσερις ανθρώπους, είπε ότι οι λήπτες των οργάνων δεν χρωστάνε τίποτα σε αυτόν αλλά στον γιο του, ο οποίος τους χάρισε τη ζωή και προέτρεψε όλους τους γονείς να κάνουν το ίδιο, λέγοντας πως τα παιδιά τους δεν χρειάζονται τα όργανα τους για να πάνε στον παράδεισο. «Αν μπορούν να σώσουν κάποια ζωή ας το κάνουν», ανέφερε .

"Η συγκλονιστική πράξη ψυχικού μεγαλείου του πατέρα του αδικοχαμένου νεαρού Αυστραλού, που αποφάσισε να δωρίσει τα όργανα του παιδιού του για να σωθούν συνάνθρωποι μας, μας υποχρεώνει να εκφράσουμε βαθιά ανθρώπινη ευγνωμοσύνη", αναφέρει ο κ. Καστρινάκης, πρόεδρος των νεφροπαθών Ελλάδος.

Προσωπικά θα ήθελα να συμπληρώσω οτι θα πρέπει συθέμελα να μας ταρακουνήσει και να μας ξυπνήσει. Ολους εμάς που θεωρούμε εαυτούς "καλούς ανθρώπους και καλούς χριστιανούς". Αλλα που στην πραγματικότητα δεν είμαστε ούτε το 'να ούτε τ'αλλο... Γιατί είμαστε απο τους τελευταίους στη δωρεά οργάνων αλλά και αίματος. Παρ'οτι πρωτοπόροι στα τροχαία, που δεν ειναι ατυχήματα...ειναι καθημερινές δολοφονίες. Και μεις δολοφόνοι με το τιμόνι στα χέρια, είτε σιωπηλοί συνένοχοι. Θα πρέπει η φωτιά να φτάσει στην πόρτα μας για να κινητοποιηθουμε να δωσουμε αιμα...

Από την άλλη θα πρέπει να μας προβληματίσει και η ποιότητά μας ως λαού. Οσο και να μην μας αρέσει, δεν είμαστε καλοκάγαθου ούτε και τοσο φιλόξενοι. Κουτοπόνηροι, αγενείς, αμόρφωτοι, ψευτοτσαμπουκαδες και ψιλορατσιστες είμαστε. Εαυτούληδες του κερατά είμαστε... Αν δεν έχουμε "ιδιον οφελος" τοτε..."δεν πάνε να γίνουν όλα στάχτη και κουρνιαχτός" Λυπάμαι που το λέω, αλλά αν αυτό είναι το "live your Myth in Greece" τότε καλύτερα να πάμε αλλού.

Οσο για την διαμαρτυρία των κατοίκων της Μύκονου- αν αυτή εχει αγαθά ελατήρια- τοτε ας φροντίσουν να περιφρουρήσουν και να διαφυλάξουν αυτό τον πανέμορφο τοπο τους. Ας απαιτήσουν καλύτερη οργάνωση του Κέντρου Υγείας (στο οποίο εχω υπηρετήσει ως εθελοντής και έχω ιδίαν αποψη των τραγικών ελλείψεων του). Ας προβούν σε μια οργανωμένη μαζική εθελοντική αιμοδοσία.

Ολοι μας αύριο ας αποτανθουμε σε κάποιο κέντρο ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ και ας αποτεισουμε εκεί φόρο τιμής, σ'αυτο τον Ανθρωπο που μας δίδαξε οτι υπάρχουν ακόμη Ανθρωποι...

Ας σκεφτουμε σοβαρά την δωρεά οργάνων σήμερα, αύριο στην μεγάλη θλίψη ίσως να μην έχουμε το ίδιο ψυχικό σθένος...

Ας σκεφτούμε τον εθελοντισμό, η προσφορά δείχνει άνθρωπο με πλούσια ψυχικά αποθέματα, και περισεια αγάπης...

Το ανεκδοτακι της ημερας...


Ο Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ πέρα απο άξιος πρέσβης των αμερικανικών συμφερόντων στα βαλκάνια και δει στην πρώην Γιουγκοσλαβία, αποδεικνύεται και μεγάλος καλαμπουρτζής ο άτιμος.... Χθες σχολιάζοντας τα λεγόμενα Καραζιτς περι άτυπης "συμφωνίας" μεταξυ των,το 'ριξε το ανεκδοτάκι...

" καλα πιστεύετε "Αυτόν" που ειναι ο Νο 1 καταζητούμενος, και δεν πιστευεται την επίσημη Αμερικανική Κυβέρνηση...!? "


χαχαχαχαχαχα!!!..... εδω γελαμε

Τετάρτη 25 Ιουνίου 2008

Ποιος θα πρστατευσει την Ελλαδα απ'τους Νεοελληνες!?


Ο Υμηττος καιγεται! Το δασος εξω απ' τα Γλυκα Νερα, η φωτια περασε την κορυφη και ειναι ορατη πλεον απο το λεκανοπεδιο... Αλλοφρονες, κατοικοι φωναζουν και καταγγελουν στις καμερες τηλεοπτικων συνεργειων. Υστερικοι δημοσιογραφισκοι, σαν "καυλωμενοι τρομολαγνες" σπευδουν να "καδραρουν" την φατσα τους μεσα στα καμενα... αποκλειστικες εικονες απο την "νεα κολαση" στον Υμηττο. (οι περσινες τις Παρνηθας και της Πεντελης παλιωσαν...) . Και η "Πολιτεια"..? αλλη μια φορα να παρακολουθει το χρονικο ενος -επισεις-προαναγγελθεντος θανατου...

Καθημερινη, Κυριακη 1η Ιουνιου. Η Τανια Γεωργιοπουλου, γραφει οτι "η αδιαφορια βαζει φωτια στα δαση" και δημοσιευει χαρτη της Αττικης που κινδυνευουν περισοτερο. Αναμεσα τους και αυτο του Υμηττου....

Καθημερινη,Κυριακη 8η Ιουνιου. Ο Γιωργος Λιαλιος γραφει, "Η Αττικη βορα στους αυτοκινητοδρομους". Οι νεες επεκτασεις της Αττικης οδου θα επιφερει δραματικες αλλαγες στα μεσογεια.Στα επομενα 15 χρονια προβλεπεται ενα ασφυκτικα πολεοδομημενο "λεκανοπεδιο" πισω απο τον Υμηττο... Τα νοτια προαστια απο Βαρκιζα εως Σουνιο θα μετατραπουν σε περιοχες α' κατοικιας,γνωριζοντας τρομερα ασφυγκτικη οικιστικη πιεση... (προειδοποιουν οι αρχιτεκτονες πολεοδομοι).
Εννοειτε φυσικα, χωρις κανενα σχεδιασμο, χωρις υποδομες και σεβασμο στο περιβαλον και στο αττικο τοπιο.Η αναρχη δομηση, το "αυθαιρετο" του Νεοελληνα σε συνδιασμο με την αντιπαροχη υπο την "υψηλη εποπτια" ενος διεφθαρμενου κρατους-νταβατζη.

Σημερα λοιπον, "οι συνθηκες ητο καταλληλες δια το εγχειρημα"... ο στρατηγος ανεμος (μεγαλε Πολυδωρα με τις ατακες σου) θα αναλαμβανε να καθαρισει το παλιοδασος, και να το αποδωσει ομορφα μαυρα οικοπεδακια. Το 'πε και η πολιτικη προστασια χτες... υψηλου κινδυνου πυρκαγιων η σημερον ημερα! ... Ετσι μην και τυχον ξεχαστουν οι "γκαζακηδες" πυρομανεις. Οι αμεσα ενδιαφερομενοι παντως εκει στις παρυφες των Γλυκων Νερων, καλου κακου το χαν φραξει το οικοπεδακι... αυτα μας τα δειξαν οι καμερο-ντεντεκτιβ, τ'αλλα κρυβουν...

...πχ, ποιοι θα ωφεληθουν αμεσα ή εμμεσα? Τα καναλια σιγουρα (φωτια στα μηχανακια τηςAGB).
..Οι οκοδομικοι συνετερισμοι..? οι αεριτζιδες μεσιτες του ..real estate?
..Η Αττικη οδος αε..?
..κανενα νεο-Mall commercial park..?
..μηπως οι δημοι και κοινοτητες τις περιοχης? ακομα κι ο "ευρυτερος δημοσιος τομεας"...
Ειναι αλλωστε γνωστο οτι οταν δημιουργειται ενας νεος δρομος (βλ. εξαγγελιες) σε δασικες εκτασεις περιαστικες, οι ανωθεν ΟΤΑ σπευδουν να ικανοποιησουν επι τη ευκαιρια τις ορεξεις τους... να χωροθετησουν στα "καμενα" αστικες δραστηριοτητες οπως ...σχολικες, αθλητικες,πολιτιστικες εγκαταστασεις, κανα παρκακι(sic), αλλα και... νεκροταφεια, χωματερες κτλ.
..Η εκκλησια..? κανενα μοναστηρι εκει γυρω...?
Η Μονη Πεντελης ως γνωστον, ηταν ο μεγαλυτερος ιδιοκτητης της πεντελικης γης. Για τον Υμμητο δε ξερω... Παντως δε πιστευω οτι την Πεντελη την καταπατησαν, χωρις το μοναστηρι να παρει το κατιτις του, ενα ταμα ρε παιδι μου, νομιμα ετσι για το καλο...

Οπως και να'χει ο τελευταιος και μεγαλυτερος ενοχος ειμαστε εμεις οι ιδιοι....
Εμεις που ακριτα, θα καταναλωσουμε οτι μας προσφερθει. Που θα δουμε το οικοπεδακι ή το διαμερισματακι με θεα, σαν ευκαιρια.. Που θα εκτονωσουμε ξανα τον νεοπλουτισμο μας ασελγοντας στην φυση. Που πνιγομαστε στο τσιμεντενιο μας κλουβι, και που ονειρευομαστε να φτοιαξουμε ενα αλλο,ιδιο, αλλα παρα-εξω. Που χρειαζομαστε και δρομο ταχειας κυκλοφοριας,μεγαλο οπως και το SUV μας.
Που καιμε τα δαση μας για να φτοιξουμε κηπους με πισινα και γλαστρες... και ασχημα αρχιτεκτονικα νεο-εκτρωματα, χωρις καμια εναρμονιση με το Αττικο τοπιο... και γιατι αλλωστε? αφου ειμαστε ηδη αποξενωμενοι απ'αυτο. Αφου ειμαστε συναισθηματικα διαχωρισμενοι απο την περιβαλουσα φυση. Ειμαστε καταναλωτες ειδυλλιακων εικονων φυσικου καλους χωρις να υποψιαζομαστε οτι το φυσικο μας περιβαλλον,το τοπιο γυρω μας, ειναι φορεας συλογικης και πολιτισμικης μνημης, στοιχεια της ιδιας μας της ταυτοτητας. Γι'αυτο αλωστε και τοσο ευκολα το βεβηλωνουμε.Αυτο το ιδιο το αντικειμενο το θαυμασμου μας...

Πρεπει να το συνειδητοποιησουμε ο εκμαυλισμος της περιβαλουσας φυσης, συνεπαγεται τον πολιτισμικο μας εξανδραποδισμο, την ψυχικη μας ισοροπια καθως και, της υπαρξης μας ως οντα...
Το δυσκολο ειναι πως θα γινει κατι τετοιο, σ'ενα λαο "μικρομεσαιων", συνεπεστατων στην μικροτητα τους. Που φυσικα δεν ειναι αλλη απ'το πως θα μεγαλωσει την ατομικη του περιουσια σε βαρος των αλλων, και δη του συνολου. Σ'ενα λαο ζημωμενο στον ατομικισμο του στην κουτοπονηρια, και στην αρπαχτη. Σ΄ενα λαο που βαυκαλιζεται για τις δημοκρατικες του καταβολες, ενω στην πραγματικοτητα ικανοποιηται με τον λαικισμο των πολιτικων του ταγων...

Δυστυχως, δεν εχω απαντησεις ρεαλιστικες...

Πέμπτη 19 Ιουνίου 2008

Punishment Park


Ομορφο ζεστο βραδυ το σημερινο, κι'ενα ολογιομο φεγγαρι να σε ταξιδευει... Λογικο θα ταν να "ρομαντζαρω" λιγο αποψε. Αντ'αυτου προτιμησα να δω σ'ενα θερινο σινεμαδακι, ενα εργο "γροθια στο στομαχι".... το the Punishment Park του Peter Watkins το οποιο αποτελεί ένα αριστούργημα του σινεμά βεριτέ.

To story ειναι ουσιαστικα μια μελετη του Watkins για τις κοινωνικές αναταραχές στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ, βρίσκει τη διοίκηση του Νίξον να ιδρύει κέντρα αναμόρφωσης για τους διαφωνούντες: ειρηνιστές, φοιτητές, έγχρωμους ακτιβιστές κι άλλα «διασπαστικά» στοιχεία της κοινωνίας. Επικαλούμενη την εξουσία που της παραχωρεί η Πράξη McCarran του 1950, η κυβέρνηση στέλνει τους διαφωνούντες σε ένα «πάρκο τιμωρίας», όπου οι φυλακισμένοι πρέπει να διασχίσουν την έρημο της Καλιφόρνια χωρίς φαγητό και νερό, την ίδια στιγμή που οπλισμένοι άντρες της εθνικής φρουράς τους καταδιώκουν.

Στην ταινία συμμετέχουν ερασιτέχνες ηθοποιοί, οι οποίοι αυτοσχεδίασαν τους ρόλους τους, εκφράζοντας τις δικές τους πολιτικές πεποιθήσεις. Το αποτέλεσμα ήταν τόσο ρεαλιστικό και γεμάτο ένταση, που σε κάποιο σημείο ο Watkins φοβήθηκε ότι οι ηθοποιοί με το ρόλο των αντρών της εθνοφρουράς είχαν οπλίσει τα όπλα τους με αληθινά πυρά. Αξίζει να σημειωθεί πως ο υπεύθυνος ήχου της ταινίας ήταν ο Μάικλ Μουρ, πασίγνωστος σήμερα σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ, το έργο του οποίου είναι σαφώς επηρεασμένο από τον Peter Watkins.

Το λυπηρο ειναι οτι αυτο το "φανταστικο ντοκυμαντερ" δυστυχως επαληθευεται υστερα απο 35 ετη, με τον συγχρονο "παγκοσμιοποιημενο" πλανητη μας, να παρακολουθει βολεμενος στον καναπε του, τα συγχρονα Punishment Parks, οπως του Γκουανταναμο και του ΑμπουΓκραιμπ, πινοντας koka kola και τρωγωντας fast food...

Θα πρεπει ομως να μας προβληματισει και η συνεχεια και συνεπεια του Αμερικανικου Χωροφυλακα των αξιων του Δυτικου κοσμο, οσον αφορα τις μεθοδους σοφρωνισμου των αντιφρονουντων... κι αντιφρονουντες παντοτε στην ιστορια ηταν οι " σκεπτομενοι" ανθρωποι, οι ευαισθητοι, οι ρομαντικοι, οι ποιητες και προπαντων οι νεοι. Για ολους αυτους που το συστημα δεν μπορει πλεον να "ευνουχισει", και κατοπιν να αφομοιωσει, ειτε προσφεροντας τους θεσεις, ειτε με το συνεχες τηλεοπτικο πλυσιμο εγκεφαλου, μεταμορφωνοντας τους σε αβουλα καταναλωτικα πλασματα... παντα θα υπαρχει ενα Punishment Park...

Κυριακή 4 Μαΐου 2008

"Τι θα ηταν το χορταρι αν δεν ηταν πρασινο...?




"Τι θα ηταν το χορταρι αν δεν ηταν πρασινο...? "
-.....!?
-.....!?
"μα, φυσικα κακογουστο!!! "

Η ερωτο-απαντηση ανηκει στον 4-χρονο ανηψιο μου Αγγελο.
Αντε τωρα κατέταξέ το αν μπορεις.

Τι να το πεις..?
Παιδικη αφελεια?
Φιλοσοφια, με... οικολογικες προεκτασεις?
Σουρεαλισμο...?

Η παιδικη φαντασια ειναι ο εναλακτικος κοσμος που ονειρευομαστε.....

Σάββατο 26 Απριλίου 2008

Καλή Ανάσταση


Μεγαλο Σαββατο, περιμενοντας την Ανασταση, συνειρμικα μου΄ρθε στο μυαλο ο παρακατω στοιχος απο την "μπαλαντα του κυρ Μεντιου"

"Αντε θύμα άντε ψώνιο άντε σύμβολο αιώνιο,
ΑΝ ξυπνήσεις μονομιάς θα'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς..."

Ειθε το χαρμοσυνο μυνημα της Αναστασεως να μας φωτισει επιτελους...

Καλή Ανάσταση σ΄όλους!